وهابيون كه ديگر همهء دينشان تعصب است . هرگونه توسل به پيامبر و اهل بيت ( ع ) به نشر آنها شرك است ، غافلند از اين كه خداوند در سورهء توبه آى ص 74 پيامبر ( ص ) را در كنار خود ، مايهء بىنيازى مسلمين دانسته است و در نتيجه انسان را مرهون پيامبر ( ص ) هم مىداند . در سراسر قرآن در عين اينكه فقط خود را رازق و ناصر و حافظ و . . . مىداند درعين حال رازقين و ناصرين و حافظين و . . . را مدّ نظر قرار مىدهد ( جمع بين وحدت و كثرت ) خواهش از اهل سنت ما از آنها مىخواهيم كه اگر از اهل بيت ( ع ) فاصله گرفته‌اند لااقل از قرآن فاصله نگيرندگرچه به نص حديث پيامبر ( ص ) قرآن و اهل بيت ( ع ) از هم جدا نمىشوند - و در قرآن بينديشند - گرچه به نظر ما قرآن بدون اهل بيت ( ع ) قابل درك نيست - ليكن اگر در همان تعبيرات مبتنى بر رعايت وحدت در عين كثرت قرآن بينديشند حقيقت سيرهء شيعه را مىفهمند كه شيعه به پيامبر و اهل بيت ( ع ) توسل مىجويد در حالى كه فقط خدا را رازق ، ناصر و . . . مىداند ، و معناى همهء دعاهايى كه در ميان شيعه مرسوم است مثل دعاى توسل ، دعاى علقمه و . . . ، و همين طور زيارت نامه‌ها مانند : زيارت جامعه و . . . همين است . مگر آنها زندگى ندارند ؟ مگر در